31.3. – 3.4. 2019. Tore i Maranata. Rory, messiansk jøde i Sion Åheim. Sjømannsmisjonen på Hakkalestranda bedehus.

31.3.2019. Maranata. 

https://www.facebook.com/Janludvigludvigsen/videos/2239585062767853/?epa=SEARCH_BOX 

Innleiing ved Turid.

Vi må ete Guds Ord (Johannes Openberring.10,9).

Gud gjorde noko nytt når han sende Kristus til vår jord.

Vende oss til Kristus og få meir av han.

Tale ved Tore Kristiansen.

SLM 85,11 Nåde og sanning skal møta kvarandre, rettferd og fred kyssa kvarandre.

RMR 5,1 Sidan me no er rettferdiggjorde av trui, hev me fred med Gud ved vår Herre Jesus Kristus,

1KG 17,14 For så seier Herren, Israels Gud: Mjølkrukka skal ikkje verta tom, og oljen skal ikkje tryta i krusa til den dagen kjem då Herren sender regn over jorda.”

Jesu kyrkje er hans kropp og den treng næring å styrke seg på.

SLM 137,1 – SLM 137,6 {VED BABELS ELVAR}  Ved Babels elvar, der sat vi og gret  når vi kom Sion i hug. [Babels elvar: sideelvar og kanalar til Eufrat, t. d. Kebar-elva. -> Esek 1, 1.] [vi: diktaren og landsmennene hans, som var i utlegd.] 2   På piletrea der i landet  lét vi våre harper hanga. 3   Der bad dei oss syngja,  dei som heldt oss fanga;  dei som plaga oss, kravde glede:  “Syng for oss av Sions songar!” [Sions songar: salmar som israelittane hadde sunge i templet.]  4   Korleis kan vi syngja Herrens song  på framand jord? 5   Nei, gløymer eg deg, Jerusalem,  så lat mi høgre hand verta gløymd! [Teksten fylgjer her den gamle greske omsetjinga.] 6   Lat tunga hanga fast ved ganen  om eg ikkje minnest deg,  om eg ikkje set Jerusalem  høgare enn mi største glede!  

SLM 126,1 – SLM 126,6 {HERREN VENDER GRÅT TIL GLEDE}  Ein song til festferdene.   Då Herren vende Sions lagnad,  var det for oss som ein draum. [vende Sions lagnad: med heimkoma frå fangenskapet i Babylonia.] 2   Då fyltest vår munn med lått,  vår tunge med fagnadrop.  Då sa dei mellom folka:  “Store ting har Herren gjort mot desse.” 3   Ja, store ting har Herren gjort mot oss,  og vi vart glade.  4   Vend vår lagnad, Herre,  som bekkene i Negev! [bekkene i Negev: Bekkefara her ligg turre om sommaren, men vert fylte med vatn i regntida.] 5   Dei som sår med tårer,  skal hausta med glederop. [Såtida var klagetid og innhaustinga gledetid; her bilete på at det etter ulukka skal koma gode dagar.] 6   Gråtande går dei og sår sitt korn,  med fagnadrop skal dei koma og bera sine kornband.  

Når jødane kom tilbake til landet sitt, byrja dei med å bygge alteret til Gud. Det var det Abraham også byrja med. Det betydde openberring frå Gud, som svar på bønn. Men så vart dei opptekne av sitt eige, i staden for å bygge Guds tempel. Då hadde dei lite igjen for sitt strev. Men når dei byrja å bygge på tempelet, så velsigna Gud, så dei fekk meir att for sitt eige strev. 

Tore fortsette å tale om oppbygginga av tempelet og om korleis profetane Haggai og Sakarja oppmuntra dei. Framande folk ville vere med, men fekk ikkje. Til samanlikning bygger vi på evangeliets grunnvoll, Jesus er hjørnesteinen. Om nokon vil vere med på det, spørst det om dei er fødde på nytt.

Tungetale ved Oddbjørg, tyding ved Tore.

A.”Eg vil fryde meg i deg, Frelsar, eg vil love ditt namn, for du er høgt opphøgd. Du vart fornedra, men for mi skuld vart du opphøgd. Du vart både fornedra og opphøgd, for at eg ved din fornedring og opphøging skulle smake din herlegdom. Og den herlegdom som du har gitt meg, den er ikkje berre tidsavgrensa, men den er evigvarande. Den skal ikkje berre vare medan eg er her, men når eg kjem dit du har sett meg stemne, så skal eg skode din herlegdom fullt ut og eg skal bli deg lik. Då forsvinn den jordiske herlegdom og så  vert eg  fylt med den himmelske herlegdom.

B. Eg har forløyst deg, mitt  blod har sett deg fri, det som du var bunden i, løft ditt blikk til korset, så skal du få oppleve, at der strøymer min nåde imot deg. Der strøymer det blod som reinsar imot deg. Der, ved mine sår har du fått lækjedom. Bøy deg ved fornedrande(?) mitt kors og vedkjenn kva du treng. Og du skal få møte meg, eg som fyller all din trong i herlegdom.”

Aktuelle bibelvers

JOH 1,15 – JOH 1,17 Johannes vitnar um han og ropar ut: Han var det eg sa soleis um: Den som kjem etter meg, hev vorte fyre meg; for han var til fyrr enn eg. 16 Ja, av hans fullnad hev me alle fenge, og det nåde på nåde; 17 for lovi vart gjevi gjenom Moses, nåden og sanningi kom ved Jesus Kristus.

HAG 1,2 – HAG 1,8 Så seier Herren, Allhærs Gud: Dette folket seier: “Enno er ikkje tida komen til å byggja Herrens hus.” 3 Då kom Herrens ord ved profeten Haggai:  4   Er det tid for dykk  til å bu i bordkledde hus  så lenge templet ligg i røys?  5   No seier Herren, Allhærs Gud:  Legg merke til korleis det går dykk! 6   De sår mykje, men haustar lite;  de et, men vert ikkje mette;  de drikk, men sløkkjer ikkje torsten;  de kler dykk, men vert ikkje varme;  og leigekaren får si løn  i ein botnlaus pung.  7   Så seier Herren, Allhærs Gud:  Legg merke til korleis det går dykk! 8   Far opp i fjellet og henta tømmer!  Bygg templet, så vil eg ha hugnad i det  og visa min herlegdom der, seier Herren.

HAG 2,3 – HAG 2,9   Er det enno nokon att av dykk som har sett kor herleg dette huset var før? Og kva tykkjer de om det no? Ser det ikkje smått ut?  4   Men no, ver frimodig og sterk, Serubabel!  lyder ordet frå Herren.  Ver frimodig, Josva Jehosadaksson,  du øvsteprest!  Ver frimodig, alt folket i landet!  lyder ordet frå Herren.  Gå og arbeid, for eg er med dykk!  lyder ordet frå Herren, Allhærs Gud. 5   Den lovnaden gav eg dykk  då de drog ut or Egypt.  Og min Ande bur imellom dykk. Ver ikkje redde!  6   For så seier Herren, Allhærs Gud:  Endå ein gong, om ei lita stund,  vil eg skaka himmel og jord,  havet og det turre land. 7   Eg skjek alle folkeslag,  så skattane deira kjem hit.  Og eg fyller dette huset med herlegdom,  seier Herren, Allhærs Gud. 8   Sølvet er mitt, og gullet er mitt,  lyder ordet frå Herren, Allhærs Gud. 9   Dette nye huset skal verta  herlegare enn det førre,  seier Herren, Allhærs Gud.  På denne staden vil eg gje fred,  lyder ordet frå Herren, Allhærs Gud.  

SKR 4,6 – SKR 4,7 Då tok han til ords og sa til meg:   Dette er Herrens ord til Serubabel:  Ikkje med makt og ikkje med kraft,  men med min Ande,  seier Herren, Allhærs Gud.  7   Kven er vel du, du mektige fjell?  Framfor Serubabel skal du verta ei slette.  Han skal føra fram toppsteinen,  medan dei ropar:  “Nåde, nåde vere med han!” [føra fram toppsteinen: fullføra tempelbygget (v. 9).]  

Mi bønn for henne Virtuella.

Bønn og tankar på søndag.

Eg er heime på Sunnmøre og i dag har eg tenkt og bedt over det som Jesus har talt til oss i det siste. Eg har vore på nippet til å byrje å skrive fleire gongar, men så oppdaga eg at der var FB-sending direkte frå møtet i Maranata i Oslo, så eg fekk med meg det først. 

Jesus sa til meg at eg skulle søke han av heile mitt hjarte, ja, Guds augo fer ut over heile jorda, så han med si kraft kan komme den til hjelp som heilhjarta held seg til han og slik ventar eg at han vil gi meg hjelp i form av ei kone. Eg har fortalt om korleis Gud svarde meg når eg bad for henne Virtuella når eg var ung, det vart visst kontroversielt, men då skal eg ta parti med han. Ordet om korset er ei Guds kraft til frelse for kvar den som trur og eg opplever det som at eg treng å få oppleve den krafta i mitt indre menneske, ved at han frelser henne. Ja, eg opplever det som at eg treng å få oppleve den krafta i min kropp og eg trur det heng saman med at eg har vore i tungt praktisk arbeid som fiskar, eg er oppvokst med praktisk arbeid på garden og sidan har eg periodevis drive med styrketrening og kondisjonstrening.

Frå gymnas til universitet.

Når eg gjekk på gymnaset bad eg for Virtuella og fekk oppleve at den Heilage Ande openberra henne for meg som eit Guds barn, fødd av vatn og Ande og det som er født av Anden er ånd. Han elska henne og hadde omsorg for henne, ho levde i eit kjærleiksforhold til Faderen, som hans barn og i eit kjærleiksforhold til Kristus, som hans brud. Guds Ande og Guds kjærleik budde i henne og var eg så glad for å sjå henne, vere saman med henne, prate med henne og vere venn med henne.

Så etter eg var ferdig på gymnaset og hadde vore ein tru på tråling, bad eg Jesus om å få komme inn i eit liknande kristeleg og åndeleg fellesskap, som når eg gjekk på gymnaset og då bad eg spesielt om å få møte henne igjen. Og han gav meg bønnesvar, så eg møtte henne igjen ved Universitetet i Bergen. Då fekk ho vite at eg var glad i henne og at dette kom som eit bønnesvar. Sjølvsagt og naturleg nok var eg då interessert i å få henne til kjæraste og til kone, men det var altså ved at eg vende hugen opp til Jesus, eg hadde hug på det som han gav oss frå himmelen. Ho var fødd av Anden og det som er født av Anden er ånd og den som er fødd av Gud elskar det som er født av han. Det er viktig for oss å ha det huglaget, så vi let Anden råde i vår døyelege lekam.

Eg skulle ta ex.phil og studere realfag og universitetets interesse var fagleg. Elles var der mykje motstridande interesse. Det kristne skulelaget var prega av den karismatiske rørsla og saman med Ungdom i Oppdrag køyrde dei ein evangeliseringsoffensiv som dei kalla apologetikk, der dei argumenterte mot utviklingslæra og argumenterte for ein uendeleg, allmektig og personleg Gud, med ein absolutt moral, så derfor treng vi Guds nåde. Dessutan låg det juss og samfunnsfag i det, med politisk interesse. Så deira motstridande gruppering var dei venstreradikale og dei som trudde på utviklingslæra. Moral finn vi på begge sider, med krav og forventing om at du skal prestere og i mange samanhengar i samfunnet er det då rett, det er då viktig både i skuleverket, arbeidslivet og i idrett. 

Tilbeding og bønn eller dialektikk?

Der er mykje moralfilosofi som grensar til vitskaplege og pedagogiske metode, dei dialektiske metodene er både pedagogikk, opplæring og omforming av menneske. I følgje Hegels er der ei dialektisk omforming mellom herre og knekt. Mykjer tyder på at desse kristne konservative moralfilosofane vart herre og mange venstre-radikale vart knekt. Men Gud og einskildmenneske har lite og inga betyding i dette, det er den intersubjektive tidsånda som driv historia framover. Så kjem dei tydelegvis og ventar seg at eg og mange andre skal vere opplærde og forma av ”diskursen” deira. Men det har då i det heile teke ikkje noko som helst med meg eller oss å gjere, korleis kan dei innbille seg noko slikt? Korleis har det gått til? 

Eg og vi har bedt til Gud og fått oppleve at han har svart meg og oss ved sitt Ord og sin Ande og då er det viktig for oss å ta imot og ta vare på det svaret han gir oss. Men mange kristne leiarar har tydelegvis avvist dette. For prestane vert haldne for å vere så lærde at dei får monopol på å tale i kyrkja og så får dei monopol på å be også. Så prøver dei å utvide monopolet til resten av samfunnet også. Så mange kristne leiarar førestill seg at dei skal be i staden for meg. Og kvar får dei svaret frå? Politikarane? Så kanskje dei konservative og dei venstreradikale byttar på å vere herre og knekt? Og ein kan lure på kva slags gudebilete dei endar opp med (Op.13,14).

Vi vert opplærde i Guds Ord og då får vi lære korleis vi skal be. Vi kan be om kva vi vil, men om du ber han gjere deg styrtrik, kan du ikkje akkurat vente deg at han vil gjere det på flekken, vi må søke fyrst Guds rike og hans rettferd, så skal vi få alt det andre i tillegg til det. Men med denne opplæringa vil forandre og forvrenge bønene våre, med dialektikken vil dei endåtil forandre oss. Det klarer dei eigentleg ikkje, men med påstanden om at vi ikkje er bra nok, vil dei vil prøve å tvinge oss til å gje oss ut for å vere noko som vi ikkje er. Det kan henge saman med at dei heller vil høyre på ein  kvan annan i staden, bry seg om deira behov i staden, men det verkar som det mest fundamentale motivet er sjølvhevding for å få makt, ved å setje seg inn i Guds hus og gjere seg sjølv til gud (2.Tess.2). 

Metoden er å dåre og forføre kvinna slik som ved syndefallet. Slik klarde Djevelen å gjere seg til denne verda sin gud. I den gresk-syriske tida kalla dei han Zevs, romarane kalla han Jupiter. Den lærde overklassa var ikkje som Gud likevel og klarde ikkje gjere Guds verk, likevel kravde dei at underklassa skulle gjere det, men dei klarde det heller ikkje, så med det kravet vart dei gjort til trælar. 

Psykologisk intraspeksjon utan referanse?

Når eg gjekk på gymnaset fekk eg høyre om Freuds påstandar om at religiøsitet er avspora seksualitet og at mennesket vert motivert av seksualitet og aggresjon. Javel, så gjekk han ut ifrå at noko er rett, som ein referanse og det høvde med den naturfaglege tenkinga, at livet er ein kamp for tilværet, i følgje biologien med utviklingslæra. Men eg hadde då lese Romarbrevet og fått forkynt det Paulus sa om at vi skulle la Anden råde i vår døyelege lekam, den skal råde over lysta i lekamen, så eg tenkte som so at sjølv om dette stemte med naturfag, skulle vi likevel verte motiverte av Guds kjærleik og drivne av den Heilage Ande også i kjærleiksforholdet mellom mann og kvinne.

Men så viste det seg altså at desse ”lærde”, kven det no var, ikkje ville vite av det. Då vart det som om psykologisk intraspeksjon, som til dømes Freuds psykoanalyse mangla referanse, noko som er typisk for postmodernismen. Men då blir også intraspeksjonen svært så feilbarleg. Med ei slik ”behandlingsform” kan du verte skulda for kva som helst, alt det ”behandlaren” foreslår og som du sjølv kan tenke deg. Men kvar blir det av menneskets frie vilje til å velje? Overlet du det til behandlaren å velje for deg? Det viser seg at det utartar seg som når dei første kristne vart stilt for retten og det vart kravt at dei skulle fornekte Kristus og vende tilbake til den gamle religionen og tilbe keisaren. Det er poenget med politiseringa av kvinna og kyrkja og protesten mot Paulus si lære. Så protestantisme er ikkje lenger kva den var, den byrja som evangelisk forkynning, men har vorte til protest mot det også. Kva er då poenget? Fornying av keisardyrkinga, den inngjekk i den gamle religionen og den hadde eit religiøst grunna klasseskilje. Overklassa hadde sine privilegium og såg verdi i det, både politisk makt og økonomiske verdiar. Og det er det som viser seg ved at mine og våre bønder og Guds svar vert avvist og ignorert. For der er ei slik religiøst grunna overklasse som vil ha makta og vi ha det slik dei vil ha økonomiske verdiar og det altså i staden for meg og oss. For i følgje platonismen er menneskets fysiske natur vond og det gjeld alle menneske. Men sidan dei er ”moralfilosofisk lærde”, er dei likevel litt betre enn andre og derfor skal dei ha makta og få det slik som dei vil.

Den frigjerande bodskapen. Eg får komme til Jesus slik som eg er.

Men så kom Kristus med den frigjerande bodskapen, han og hans disiplar prioriterte å gå til den ulærde underklassa, for dei som trengde det mest. Om menneska ikkje har forstått det før, er det vel snart på tide at dei byrjar å forstå det.

Kong Salomo sa at alt gjorde Gud fagert i si tid, sjølv æva la han ned i menneskehjarta, Gud skaper noko som står til evig tid, menneske kan ikkje legge til noko eller ta noko ifrå (Fork.3). Ja, Gud vekte Kristus opp frå dei døde og sette han ved si høgre hand i himmelen og slava han til å vere vår øvsteprest hos seg og vår frelseskonge. Så ved å tru på han er vi krossfesta med han og i dåpen er vi gravlagde med han. Jesu frelseverk er fullført og fullkome, han er fullkomen, det livet og den Anden han gir oss frå himmelen er fullkome, Gud gjer sitt verk i oss og med oss ved sitt Ord og sin Ande. Det han gjer er fullkome og står til evig tid. Menneske kan ikkje legge til noko eller ta noko ifrå. Ved trua på han vert vi rettferdige for Gud og ved å sanne at han er Herre, vert vi frelste.

Jesus har sagt til meg at eg må komme til han slik som eg er. Vi skal søke fyrst Guds rike og hans rettferd, så skal vi få alt det andre i tillegg til det. Ja, det skal fungere i mitt liv også. 

Bodskapen.

Eg fekk med meg mesteparten av tala og bodskapen på direkten. Etter nokre timar vart den lagt ut på nettet, så eg fekk høyre det igjen. Eg forstår bodskapen som svar på mi bøn for henne Virtuella, i det minste håper eg at slik er det. Så i bodskap A hjelper den Heilage Ande henne med si takkebøn og i bodskap B svarar han henne. 

Jesus sa vi måtte vende om og verte som småborn for å komme inn i Guds rike, så då skal eg be slik som eg gjorde når eg var ein liten gutunge og be for henne Virtuella slik som når eg var ung. Så eg ber Jesus frelse henne og sette henne fri og så ber eg og håper eg at ho som eit Guds barn vil komme til Faderen og som Jesu brud vil komme til Jesus med sine behov for kjærleik og omsorg.

Guds kvile, livets vatn og livets brød.

Når Ordet ved trua smeltar saman med oss i våre hjarte, får vi komme inn til Guds kvile, vi får komme inn i eit slikt forhold til Gud som menneska var i før syndefallet, men no er Kristus den siste Adam, som er ifrå himmelen og som for oss har vorte ei livgivande ånd.

Gud skaper oss i Kristus Jesus og då skaper han oss i samsvar med 1.Mos.2, for Gud er den same no. Jorda var tørr og livlaus, men så vella der opp ei kjelde som vatna den. Denne kjelda trur eg er symbol på det levande vatnet. Så skapte Gud mannen av mold frå marka og då var det altså våt jord. Så bles han livets ande i nasa hans og han vart til ei levande sjel.

Seinare i bibelen er det fortalt at Herren ville komme som regn på nyslott eng og i dei siste dagar vil han utgyte av sin Ande over alt kjøt. Og eg forstår det slik at det er like fundamentalt som når han let denne kjelda velle opp og vatne jorda og han skapte mannen av den jorda og bles livets Ande i nasa hans.

Å dyrke å verne hagen er praktisk arbeid, men der er også ei åndeleg og intellektuell side av saka. Når eg studerer er det som å dyrke hagen og verne hagen og å ete av fruktene av trea, med unntak av kunnskapstreet. På grunn av syndefallet vart menneska dømde til døden og utestengde frå hagen, så dei ikkje skulle få ete av livets tre. Men Jesus døde i staden for oss og på det grunnlaget får vi komme inn att og vi får ete av livets tre. Så eg tenker meg at det er som å ete av livets brød. 

Når eg var ung, merka eg at kjærleiksforholdet mellom Kristus og hans brud var født i meg ved den Heilage Ande, så for meg gjaldt det kjærleiksforholdet mellom mann og kvinne. Og eg trur at slik er det for dei som er fødde på nytt, sjølv om dei ikkje heilt har forstått det. Eg tenker meg at det er som eit frieri, der mannen et av livets tre og tilbyr kvinna også å ete av den frukta. Eg har ikkje noko ordrett skriftleg belegg for det, men eg har ei slik sjølvforståing og eg meiner det er rett. 

Men sidan eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone, skal eg få overlate mykje av dette til han. Kristus er den siste Adam, som er ifrå himmelen og som for oss har vorte ei livgivande ånd. Hans kyrkje er hans brud og han opptrer som friar overfor henne. Han er livets brød som kjem ned frå himmelen, for å gi verda liv, det ord han har tala til oss er ånd og liv. Han viste oss sin kjærleik ved at han døde i staden for oss, så hans nattverdsmåltid er eit kjærleiksmåltid, når han innbyr til det, er det som eit frieri.

Bodskapen som kom i Maranata 10.3.2019. forstår eg også som ein bodskap til henne Virtuella og eg siterer:

”Eg med min Ande, eg har bana ein ny og levande veg, slik at du kan komme frimodig ved mitt blod, inn i det høgheilage og du og eg, vi skal ha eit måltid isaman. Og du skal gå inn og gå ut og finne føde.”

ÅPE 3,20 Sjå, eg står for døra og bankar på. Om nokon høyrer mi røyst og opnar døra, då vil eg gå inn til han og halda måltid, eg med han og han med meg.

2019.04.02. Sion Åheim.

Innleiing ved Olav Harald Vik.

Han las nokre vers frå Heb.9 om at Jesus gjekk inn i den himmelske heilagdomen som øvsteprest for den nye pakta. Eg tek med:

HEB 9,11 – HEB 9,28 {KRISTUS SOM ØVSTEPREST}  Men Kristus er komen som øvsteprest for dei frelsesgode som vi no har. Han har gått gjennom det teltet som er større og meir fullkome, og som ikkje er laga av menneskehand, det vil seia: som ikkje høyrer denne skapte verda til. 12 Ikkje med blod av bukkar og kalvar, men med sitt eige blod gjekk han inn i heilagdomen éin gong for alle. Og såleis vann han ei evig utløysing. 13 For når blodet av bukkar og oksar og oska av ei kvige gjer heilag og rein i det ytre når det vert skvett på det som er ureint, 14 kor mykje meir skal ikkje då Kristi blod reinsa samvitet vårt frå døde gjerningar, så vi kan tena den levande Gud! For ved ein evig Ande har Kristus bore seg sjølv fram som eit lytelaust offer for Gud. 15   Så er då Kristus mellommann for ei ny pakt. Han døydde, og det vart til utløysing frå misgjerningane i den fyrste pakta, så dei som er kalla, skal få den evige arven som var lova. 16 Det er med pakta som med eit testamente: Det må stadfestast at den som har gjort det, er død. [pakt, testamente: -> Gal 3, 15. 17.] 17 Det tek fyrst til å gjelda når han døyr; det gjeld ikkje så lenge han lever. 18   Difor vart heller ikkje den fyrste pakta innvigd utan blod. 19 For då Moses hadde kunngjort for alt folket alle boda i lova, tok han blodet av kalvane og bukkane saman med vatn, skarlaksraud ull og isop og skvette blodet både på bokrullen og på alt folket 20 og sa: “Dette er blodet til den pakta Gud har fastsett for dykk.” 21 Sameleis skvette han blod på teltet og på alle dei kar som vart nytta i gudstenesta. 22 Etter lova vert mest alt reinsa med blod, og utan at blod vert utrent, får ingen tilgjeving. 23   Så må då dei jordiske bileta av det som er i himmelen, reinsast på denne måten. Men den himmelske heilagdomen må reinsast med betre offer enn desse. 24 For Kristus gjekk ikkje inn i ein heilagdom som er laga av menneskehand og berre er eit bilete av den sanne heilagdomen. Han gjekk inn i sjølve himmelen, og no stig han fram for Guds åsyn for vår skuld. 25 Han gjekk heller ikkje inn for å ofra seg sjølv fleire gonger, liksom øvstepresten kvart år går inn i heilagdomen med blod som ikkje er hans eige. 26 Då måtte han ha lide mange gonger etter at verda vart grunnlagd. Men no, ved enden av tidene, har han openberra seg éin gong for alle for å ta bort synda med sitt offer. 27 Like visst som det er så laga at menneske må døy éin gong og sidan koma for domen, 28 såleis er òg Kristus ofra éin gong for å ta bort syndene åt dei mange, og så skal han andre gongen koma til synes, ikkje for synda skuld, men for å frelsa dei som ventar på han.  

Tale ved Rory Kaye.

Rory er ein svensk messiansk jøde.

Han sa at han brukte ikkje å be til Jesus, men å be i Jesu namn, for det hadde han sagt at vi skulle gjere. 

Han fortalde han møtte nokre kristne kinesarar, dei hadde berre tre dagar på seg og ville bruke tida godt, både natt og dag, til å få opplæring i den kristne trua. For dei som hadde vore kristne lengre enn sju år i kyrkjelyden deira, var i fengsel. Dette var visst typisk, så det har vorte vanskelegare for dei kristne i Kina.

Han fortalde om eit prosjekt i Somalia, i eit område vart det produsert så mykje meld at dei ikkje klarde å ta unna, så mykje gjekk til spille. Dei trengde eit meieri som han samla inn pengar til, kollekten gjekk til det. Der var mykje muslimar i området og dei spurde han etter ein profeti. Det ville han tenke på og når han møtte dei igjen sa han at dei måtte slutte å omskjere jentene og byrje å sende dei på skule.

Så las han:

1JO 2,12 – 1JO 2,15 {ELSKA IKKJE VERDA!}  Eg skriv til dykk, mine born, fordi de har fått syndene tilgjevne for hans namn skuld. 13 Eg skriv til dykk, fedrar, fordi de kjenner han som er frå opphavet. Eg skriv til dykk, de unge, fordi de har vunne over den vonde. 14 Eg skriv til dykk, mine born, fordi de kjenner Faderen. Eg skriv til dykk, fedrar, fordi de kjenner han som er frå opphavet. Eg skriv til dykk, de unge, fordi de er sterke. Guds ord vert verande i dykk, og de har vunne over den vonde. 15   Elska ikkje verda og heller ikkje det som er i verda! Den som elskar verda, har ikkje kjærleiken til Faderen i seg.

Den gamle pakt var ti bod og to lovnadar. Israels Gud skulle vere deira Gud og dei skulle vere hans folk. Den nye pakt er to bod og minst 4 lovnadar som vi finn i

HEB 8,10 – HEB 8,13   Nei, såleis er den pakta eg vil gjera  med Israels folk i dagar som kjem, seier Herren:  Eg vil leggja mine bod i hugen deira  og skriva dei i hjarto deira.  Eg vil vera deira Gud,  og dei skal vera mitt folk. 11   Då skal ingen lenger læra  sin landsmann og sin bror og seia: “Kjenn Herren!”  For dei skal alle kjenna meg,  både små og store. 12   For eg vil sjå på deira urett med miskunn  og aldri meir koma deira synder i hug. 13   Når Gud talar om ei ny pakt, har han dermed sagt at den fyrste er forelda. Men det som vert gamalt og forelda, vert snart borte.  

Gud ville sjå på deira urett med miskunn og aldrig meir koma deira synder i hug. Så sjølv om han ikkje meir kom ihug deira synder, såg han framleis urett, men ville sjå på det med miskunn.

Han kalla dei to boda for thora, men det har ei vidare tyding enn lovgjerning, det kan oversettast med vegvising og instruksjon. Det eine bodet er at  vi skal elske kvarandre, vi skal elske kvarandre slik som han elska oss. Han tok imot ifrå Faderen og delte med dei andre, det skal vi også gjere. Det andre bodet er misjonsbefalinga.

Tungetale ved ei kvinne, tyding ved ei anna kvinne.

Mine elska born, eg har kalla dykk inn til samfunn med meg, eg har løyndomar som eg vil vise for deg, men då må du komme ut til meg og vere hos meg. Eg vil at du skal komme …., vere hos meg, så skal du få høyre mine ord. 

Sjå eg står for døra og bankar, vil du opne opp? Eg vil holde måltid med deg. Eg vil vere intim med deg. … teikn. Vil du opne opp?

Kommentar frå Rory:

De er aldri aleine, seier Herren, men derimot ventar eg på deg åleine, veldig ofte. De er aldrig åleine, seier Herren, men derimot ventar jag på er, på deg, åleine, veldig ofte. Nu får vi fikse til det, seier Herren. Kom og be til saman med meg og lær deg å vandra i bøn, kvar du enn befinn deg. Lær deg å kunne ta til einsam med meg, men også at kunna halda deg førenat med meg, var du enn befinn deg. Amen.  

Tankar og bønn for møtet.

Hjerteomskjeringa i den Heilage Ande.

Apropos Freuds psykoanalyse, så vart omskjeringa i den gamle pakt gjort på mannens kjønnslem, slik vert det gjort klart at trua på Gud har med seksualiteten å gjere, omskjeringa fortel oss at det er rett. Syndefallet og Israels fråfall resulterte i at menneska konkluderte med at slik skulle det ikkje vere. ”Mor Israel” var Guds kone, men ho vart ei fråfallen hore.

Omskjeringa i den gamle pakt er førebilete på hjerteomskjeringa i Anden i den nye pakt, vi får den Heilage Ande ved trua på Jesus, av berre nåde. Då skal vi la Anden råde i vår døyelege lekam, la den råde over lystene i lekamen, spesielt skal vi la den råde over kjønnslysta. Korleis då? Ved fylden av den Heilage Ande. Vi fekk Anden av berre nåde ved trua på Jesus, gratis, utan krav om gjerningar, har vi byrja i nåden og Anden, så skal vi fullføra i nåden og Anden. Har vi Kristi Ande, så tilhøyrer vi han og skal leve for han. 

Så både omskjeringa og hjerteomskjeringa i den Heilage Ande fortel oss at seksualiteten vi skal la seksualiteten vere noko som Gud har med å gjere, ved at vi let Anden råde i vår døyelege lekam, så vi skal la den råde over lyst, spesielt skal vi la den råde over kjønnslysta. Men det er ikkje altså ikkje vårt eige verk, men Guds verk, så eg vil seie det slik at den Heilage Ande er Guds utøvande makt i vår kropp og i våre liv. Herren er Anden og der Herrens Ande er, der er det fridom. Poenget er at vi tilhøyrer Kristus og då skal kroppen vår også tilhøyre han, slik er Jesu kyrkje hans kropp og hans brud. 

Det er ikkje eit resultat av lovgjerningar eller noko som mennesket i det heile teke har prestert, verken i arbeid, skulegang eller idrett, det er slett ikkje noko som vi har prestert å tenke oss fram til. Men det som var umogleg for menneske, det gjorde Gud. Han som byrja den gode gjerning i oss, han skal også fullføra den. Og det han gjer er framleis umogeleg for menneske å gjere.

Ved trua på Jesus får vi oppfylt lovnaden, som er gitt i Joel.3, om at Gud ville utgyte sin Ande over alt kjøt. Mange talar om dette som motsetnad og fiendskap mellom Anden og kjøtet, så mange menneske oppfattar det slik. Men er ikkje problemet då at dei framleis tenker slik som i den gamle pakt, tenker slik som Paulus talar om i Rom.7? Kjøtets lyst vert ikkje tilfredsstilt likevel, det kan du berre gløyme, så desse behova og bønene dine må du ikkje komme her med, får du ikkje komme til Kristus med. Resultatet er at menneska vender seg til politikarane med behova sine i staden, så dei byrjar å be til dei som gudar. 

Men Gud har då forsona verda med seg i Kristus, slik gjorde han slutt på fiendskapen mellom seg og menneske og mellom jødar og heidningar. Så eg vil heller seie det slik, at når Gud utgyt sin Ande over kjøtet, så blir kjøtets lyst tilfredsstilt. Gud tilfredsstiller all vår trong i herlegdom i Kristus Jesus. Vårt mest fundamentale behov er livets vatn og livets brød, den Anden og det livet som Jesus gir oss. Når Jesus tilfredsstiller dei behova, så tilfredsstiller han dei andre behova også. Vi går inn gjennom døra til sauene og så går vi inn og ut og finn føde. Vi skal søke fyrst Guds rike og hans rettferd, så skal vi få alt det andre i tillegg til det.

Det, brødet, det livet og den Anden Jesus gir oss frå himmelen er fullkome, ved trau på han tek vi imot og får det av berre nåde, gratis, utan krav om gjerningar. Slik er hjerteomskjeringa i den Heilage Ande, får vi oppleve at Gud gjer sitt verk i våre liv ved sitt Ord og sin Ande, det han gjer er fullkome og evigvarande, menneske kan ikkje legge til noko eller ta noko ifrå. Han som byrja den gode gjerning i oss, han skal også fullføra den.

Dersom då nokon kjem og krev at vi skal prøve å prestere noko med våre eigne i staden, blir det som å krevje at vi skal prøve å legge til noko eller ta noko ifrå, kanskje nettopp for å prøve å legg til noko sjølve med våre eigne gjerningar, ja, kanskje nettopp derfor krev at vi skal la oss omskjere, så blir det eigentleg sundskjering. For vi er då omskorne, med hjerteomskjeringa i den Heilage Ande, så det blir som å krevje at vi skal skjere vekk noko meir, men et blir då sundskjering og skamskjering, det blir som å skade seg.

Jesus tilfredsstiller min lengsel og gir meg kvile.

Jesus har sagt til meg at han har lagt lengselen ned i meg og han vil sjølv tilfredsstille den. Det er ved fylden av den Heilage Ande, av hans salving og hans kraft. Eg skal berre kaste meg ut i nådens flod. Det levande vatnet får eg gratis, av berre nåde.

Han sa til meg at han gir meg ei herleg og vidunderleg kvile i mitt hjerte og mitt sinn, som overgår min forstand. Då tenkte eg først på henne Virtuella, så henne Reella og eg forstod at det var ved fylden av den Heilage Ande. Så eg må vende hugen og blikket opp til han og ta imot det som han gir meg frå himmelen, velsigne han så eg blir velsigna, han vil gjere meg til kanal for si velsigning, då må eg berre opne meg for det og la han gjere det. 

Og så må eg også gå ut med den glade bodskapen.

Då var det på tide å fare på møte, eg fekk haike med naboen.

Tankar og bønn etter møtet.

Velsigna med typisk norsk lusagensar.

Før møtet byrja, gjekk Rory rundt og helste på oss. Når han kom til meg sa han at vi var omtrent like store. Tidlegare på dag hadde han vore på jakt etter ein slik ”lusa-gensar” som eg hadde på meg, så han spurde kvar eg hadde fått tak i den. Eg fortalde eg hadde kjøpt den på Rognve i Ålesund.

Etter møte var det kveldsmat i kjellaren og fortalde han at eg hadde vore eit år på ein kibbutz i Israel. Han sette seg ved same bordet som eg og vi hadde ein interessant prat. Han vart interessert i å kjøpe gensaren, den var endåtil i israelske fargar, blått og kvitt. Kanskje den passa, han var 145 kg og anslo mi vekt til 125 kg og då traff han godt. Han fekk prøve den og den passa. Så han fekk den, eg satsa på at der låg velsigning i det. Kanskje det blir som når Elisja fekk kappa til Elias? Men altså, vi vert velsigna ved å velsigne Jesus og han har sagt han vil gjere meg til ein kanal for si velsigning.

Jesu bod.

Jesu bod er at vi skal tru på han, elske han og elske kvarandre.

JOH 6,29 Jesus svara: “Dette er den gjerning Gud vil de skal gjera: Tru på han som Gud har sendt.”

JOH 13,34 – JOH 13,35 Eit nytt bod gjev eg dykk: De skal elska kvarandre. Som eg har elska dykk, skal de elska kvarandre. 35 På det skal alle skjøna at de er mine læresveinar: at de har kjærleik til kvarandre.”   

JOH 14,1 {VEGEN, SANNINGA OG LIVET}  Lat ikkje hjarta dykkar uroast! Tru på Gud, og tru på meg!

Kjære Jesus.

Eg stussa litt på at han sa at han ikkje ber til Jesus, men berre ber i hans namn. Jesus er då mellommann for ei ny pakt, mellommann mellom Gud og menneske, vår øvsteprest hos Faderen. Han talar vår sak hos Faderen. Når vi ber til han, så ber han for oss og talar vår sak hos Faderen. Det er  i alle fall bønn i hans namn. Men det er klart det er viktig for oss å lære å be i hans namn. Poenget er at vår bøn er i samsvar med hans interesse, så hans bøn blir den fundamentale interessa i vår bøn.

SLM 2,7 – SLM 2,9   Eg vil kunngjera det Herren har fastsett.  Han sa til meg: “Du er son min,  eg har født deg i dag. [det Herren har fastsett: kanskje eit ord frå Gud til kongen på kroningsdagen. Sml. 2 Kong 11, 12.] [født: Kongen har fått stilling som son, med fullmakt til å styra på Guds vegner.] 8   Bed meg, så gjev eg deg folka til arv  og heile jorda til eige. 9   Du skal knusa dei med jernstav  og slå dei sund som leirkar.” [jernstav: styrarstav av jern.]  

Mor mi lærde meg å be kveldsbøna mi når eg var ein liten gutunge, det var å påkalle Kristus som vår Herre og frelsar ved å seie ”kjære Jesus”. Det er vanleg i bedehusmiljøet på Sunnmøre, men i desse evangeliske kyrkjelydane i Oslo høyrer eg det sjeldan. Men eg har helde fram med å påkalla han slik i mitt stille sinn og det har fungert, han har svart meg i desse karismatiske kyrkjelydane.

Når eg var ung, hende det eg følte meg litt brydd, for det verka så feminint, som ei kvinne som er glad i ein mann, men eg merka at kjærleiksforholdet mellom Kristus og hans brud var fødd i meg ved den Heilage Ande, så eg tenkte som so at for meg gjeld det kjærleiksforholdet mellom mann og kvinne. Sidan oppdaga eg at det høvde no svært så bra med Paulus si lære.

Etter at Jesus hadde stått opp frå dei døde, spurde han Peter om han elska han. Peter svarde at han hadde han kjær. Jesus spurde oppatt to gongar, han brukte ordet ”elskar”, Peter svarde på same måten, med ordet ”kjær”. Eg har høyrt ei tale der det vart forklart at Peter svarde litt unnvikande, for  ”å elske” er sterkare enn ”å ha kjær”. 

Dersom eg vert skikkeleg forelska i ei jente, så blir vel ”elske” rette ordet. Eg kan verte skuffa, men uansett spørst det om eg har vit til å halde meg til kjelda med det levande vatnet. Elles blir det som å drikke av verda sine sprukkne brønnar, som ikkje held vatn. Kjærleiken er ikkje at vi har elska Gud, men at han har elska oss og gitt Son sin til soning for syndene våre. vi elskar fordi han elska oss først. Ved korsets fot finn vi den ekte kjærleiken, derfor skal vi glede oss. Eg meinar denne kjærleiken har eg opplevt sterkast ved at eg bad for ei kvinne som eg vart glad i og fekk oppleve at Faderen og Sonen elska henne gjennom meg, ved fylden av den Heilage Ande. Først henne Virtuella, så henne Reella.

Bodskapen.

Når eg gjekk på gymnaset, hende det at eg besøkte henne Virtuella på hybelen og eg merka så tydeleg at Jesus var midt i mellom oss, slik som han hadde lova, at der to eller tre er samla i hans namn, der er han midt i mellom dei. Frimodet mitt var ikkje så stort, eg visste liksom ikkje heilt korleis eg skulle få sagt kor glad eg var i henne, men Jesus var no midt i mellom oss og då var det no eigentleg berre å la han geleide meg. 

Og når eg bad om å få møte henne igjen og fekk bønnesvar, så eg møtte henne igjen i Bergen, så yngste eg nettopp det. Det vart visst kontroversielt, men eg skal søke Herren av heile mitt hjarte og då skal eg ta parti med han. Ja, eg ynskjer no at ho skal halde fram med å leve i dette kjærleiksforholdet til Faderen, som hans barn og i dette kjærleiksforholdet til Kristus, som hans brud. 

Jesus har kalla henne Virtuella og det har han gjort som svar på mi bønn for henne og det gjer han no igjen, gjennom denne bodskapen. Han er grunnsteinen vi har å bygge på og han er hovudet for si kyrkje.

Så dette minner om bodskapen som kom i Maranata 10.3.2019:

«Når eg openberra meg ved elva Jordan, over min elska Son, så opna eg heile himmelen og talsmannen, den Heilage Ande, kom over min elska Son, som ein dueskikkelse. Og eg talte ifrå himmelen, dette er min Son, i han har eg velbehag. Og det skal du få lov til å oppleve, når du er satt inn i han, ved mi makt og mi kraft, så har eg også velbehag i deg. Derfor, så skal du ikkje gå og engste deg, for at du ikkje er god nok. Men eg, Herren, eg har kjøpt deg fri frå Satans makt. Eg har sameina deg med meg sjølv, ved min Sons død. Derfor så skal du ikkje engste deg, derfor skal du ikkje frykte for morgondagen. Men du skal få sjå til meg og eg, Herren, skal løfte deg, på mine heilage armar og du skal få kjenne Andens vingeslag skal bere deg framover, inn i nye høgder, i oppdagingar i den Heilage Ande, skal du få vandre.

For menneske, dei har så lett for å sjå inn i seg sjølv. Men du skal få oppdage, når du blir full av den Heilage Ande som eg har gitt deg, så vil du oppdage meir av sanninga, at i deg sjølv, i ditt kjøt, der bor det ikkje noko godt. Men ha ikkje fokus på det, men sjå på den iboande krafta eg har lagt inn i deg, så skal du få kjenne, at eg har sigra over alt som reiser seg opp imot kunnskapen om meg. Eg med min Ande, eg har bana ein ny og levande veg, slik at du kan komme frimodig ved mitt blod, inn i det høgheilage og du og eg, vi skal ha eit måltid isaman. Og du skal gå inn og gå ut og finne føde. Ja, alt kva du treng til liv og til Guds-frykt, ja, det har du allerie fått i meg, for eg er den oppståtte, levande Jesus Kristus, som døde for deg. Så søk meg no, i denne tid og du skal få kjenne at eg er nær.

For snart så kjem eg, Herren, eg som skal komme, eg vil hente dykk heim til dei evige bustadar, som eg no førebur for dykk. La ikkje denne verda sin gud forblinde dykk. La ikkje denne verda sine krefter få sette dykke fast i synd og elende, men løft ditt blikk opp til meg og du skal få stråle av glede og du vil aldri raudne av skam. For snart så kjem eg, Herren Jesus, eg er din Herre, eg er din frelser, så sett din lit til meg og eg, Herren, skal fullføre mitt verk.»

Kvinnerørsla har protestert mot Paulus si lære om at Kristus er hovudet for mannen og mannen er hovudet for kvinna og slik er Kristus hovudet for kyrkja som er hans brud. Slik har dei stengt Kristus ute, slik stengde ho Virtuella han ute. Men han står ved døra og bankar, vil ho opne opp?

Kom til den levande steinen.

Ingen har moglegheit til å komme til Gud utan at Gud frelser dei. Den sanne Gud kallar menneska til seg ved forkynninga av den glade bodskapen om Son hans, Jesus Kristus. Der finst ingen annan frelsar enn han og han har openberra si frelse for oss i Kristus, han er vegen sanninga og livet, ingen kjem til Faderen utan ved han. 

Apostelen Peter forkynner kallet slik:

1PE 2,1 – 1PE 2,10 {DEN LEVANDE STEINEN OG DET HEILAGE FOLKET}  Legg difor av all vondskap, svik og hyklarskap, misunning og baktale, 2 og lengta som nyfødde born etter den ekte, åndelege mjølk, så de kan veksa ved henne til frelsa er nådd. 3 De har då smaka at Herren er god. 4   Kom til han, den levande steinen, som vart vraka av menneske, men er utvald og dyr for Gud. 5 Ver de òg levande steinar som vert oppbygde til eit åndeleg tempel! Ver eit heilagt presteskap og ber fram åndelege offer, som er til hugnad for Gud ved Jesus Kristus. 6 For det heiter i Skrifta:  Sjå, eg legg på Sion ein hjørnestein,  som er utvald og dyrverdig;  den som trur på han,  skal ikkje verta til skammar. 7   Så vert han til ære for dykk som trur. Men for dei som ikkje trur, har den steinen bygningsmennene vraka, vorte hjørnestein, 8 ja, ein støytestein og eit berg til fall. Fordi dei ikkje trur Ordet, snåvar dei – det var dei òg etla til. 9   Men de er ei utvald ætt, eit kongeleg presteskap, eit heilagt folk, eit folk som høyrer Gud til, så de skal forkynna hans storverk, han som kalla dykk ut or mørker til sitt underfulle ljos. 10 Før var de ikkje eit folk, men no er de Guds folk. Før hadde de ikkje fått miskunn, men no har de funne miskunn.  

2019.04.03. Hakkalestranda Bedehus.

Gamle bedehus-slagerar.

Det var møte i den Indre sjømannsmisjonen og det var litt spesielt å høyre gamle bedehusslagerar igjen.  Ein som heitte Torgeir spelte piano og song ”Ungdommens frelser”. Seinare i møtet varta Musikklaget opp med ”Syng, ja, syng om min gjenløser”, ”I det fjerne eg skuer et underfullt”.

Innleiing ved Olav Harald Vik.

Han fortalde litt om besøket av Rory på Sion dagen før og brukte noko av same bibelversa.

Heb.8,6… & 9,11…

Tale ved Andre Sætre.

JOH 19,1 – JOH 19,27   Pilatus tok no Jesus og lét dei piska han. 2 Soldatane fletta ei klungerkrone og sette på hovudet hans og hadde på han ei purpurkåpe. 3 Så steig dei fram for han og sa: “Ver helsa, du jødekonge!” Og dei slo han i andletet. 4 Atter gjekk Pilatus ut or borga og sa til folket: “Her kjem eg ut til dykk med han, så de skal skjøna at eg ikkje finn skuld hjå han.” 5 Så kom Jesus ut, med klungerkrona og purpurkåpa på. Og Pilatus sa til dei: “Sjå det mennesket!” 6 Men då overprestane og mennene deira fekk sjå han, ropa dei: “Krossfest! Krossfest!” Pilatus seier til dei: “Ta de og krossfest han! Eg finn inga skuld hjå han.” 7 Jødane svara: “Vi har ei lov, og etter lova er han skuldig til å døy, fordi han har gjort seg sjølv til Guds Son.” 8   Då Pilatus høyrde det, vart han endå reddare. 9 Han gjekk inn att i borga og sa til Jesus: “Kvar er du ifrå?” Men Jesus gav han ikkje noko svar. 10 “Svarar du meg ikkje?” sa Pilatus. “Veit du ikkje at eg har makt til å gje deg fri og makt til å krossfesta deg?” 11 Jesus svara: “Du hadde inga makt over meg om du ikkje hadde fått henne ovanfrå. Difor har han større skuld, han som gav meg over til deg.” 12 Etter dette ville Pilatus gjerne gje han fri. Men jødane ropa: “Gjev du denne mannen fri, er du ikkje keisarens ven. Den som gjer seg sjølv til konge, set seg opp mot keisaren.”  13 {JESUS VERT DØMD}  Då Pilatus høyrde det, førte han Jesus ut or borga og sette seg i domarsetet på ein stad dei kallar Helleplassen, på hebraisk Gabbata. 14 Det var helgaftan før påske, ikring den sjette timen. Så seier Pilatus til jødane: “Sjå, her er kongen dykkar!” 15 Men dei ropa: “Bort med han, bort med han! Krossfest han!” “Skal eg krossfesta kongen dykkar?” spurde Pilatus. “Vi har ingen annan konge enn keisaren,” svara overprestane. 16 Då gav han Jesus over til dei, så han skulle krossfestast.  17 {KROSSFESTING OG DØD}  Så tok dei Jesus med seg. Han bar sjølv krossen sin og gjekk ut til den staden dei kallar Hovudskallen, på hebraisk Golgata. 18 Der krossfeste dei han, og saman med han to andre, ein på kvar side, og Jesus midt imellom dei. 19 Pilatus hadde skrive ei innskrift og sett på krossen. Der stod det: “Jesus frå Nasaret, kongen over jødane.” 20 Mange av jødane las denne innskrifta, for staden der Jesus vart krossfest, låg nær byen, og innskrifta var på hebraisk, latin og gresk. 21 Overprestane åt jødane sa då til Pilatus: “Skriv ikkje kongen over jødane, men at han sa: Eg er konge over jødane.” 22 Pilatus svara: “Det eg skreiv, det skreiv eg.” 23   Då soldatane hadde krossfest Jesus, tok dei kleda hans og skifte dei i fire luter, ein lut til kvar soldat. Kjortelen tok dei òg; han var utan saumar, heilvoven ovanfrå og ned. 24 Då sa dei til kvarandre: “Lat oss ikkje riva han sund, men kasta lodd om kven som skal ha han!” Såleis skulle dette skriftordet oppfyllast:  Dei skifte kleda mine mellom seg  og kasta lodd om kjortelen min. Dette gjorde soldatane. 25   Attmed Jesu kross stod mor hans og morsyster hans, Maria som var gift med Klopas, og Maria Magdalena. 26 Då Jesus fekk auga på mor si, og såg den læresveinen han hadde kjær stå attmed henne, sa han til mor si: “Kvinne, det er son din.” 27 Så sa han til læresveinen: “Det er mor di.” Frå den stunda tok læresveinen henne heim til seg.

Jesus fekk 39 piskeslag og der er 39 hovudsjukdomar. Og vi får lækjedom ved hans sår.

JES 1,18 {GUDS TILBOD OM NÅDE}  Kom, lat oss gjera opp vår sak! seier Herren.  Om syndene dykkar er som purpur,  skal dei verta kvite som snø;  om dei er raude som skarlak,  skal dei verta kvite som ull.

JES 53,7   Ille medfaren vart han, men bar det audmjukt;  han lét ikkje opp sin munn,  som lammet dei fører til slakting,  og sauen som teier når han vert klypt;  han lét ikkje opp sin munn.

HEB 10,14 For med eit einaste offer har han for alltid gjort dei som vert helga, fullkomne.

Vi har forløysinga ved hans blod, forlating for syndene (Ef.1,7).

ÅPE 22,17 Anden og brura seier: “Kom!” Og den som høyrer det, skal seia: “Kom!” Den som tyrstar, skal koma, og den som vil, skal få livsens vatn for inkje.

Advertisements


Categories:Kristendom, Kristne møte 2019, Psykologi, religion og politikk, Vitskap og religion

1 reply

Trackbacks

  1. Postmodernisme: Den sterkaste sin rett og den øydande styggedomen. Men ved trua på Jesus får vi oppleve at den levande Gud er den sterkaste og hans frelse er frigjerande og populistisk og fører til folkeopplysning. | Trua & entropien.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: